Εκτύπωση αυτής της σελίδας

Ο.Η.Ε. και Οικουμενική διακήρυξη των δικαιωμάτων του Ανθρώπου

Η βούληση των κρατών και των ανθρώπων που είχαν ζήσει τη θηριωδία του Φασισμού και των Ναζί να μην επαναληφθούν στο μέλλον ανάλογες ωμότητες, οδήγησε στη δημιουργία του Ο.Η.Ε. και στην Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ο.Δ.Δ.Α.) [ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 21Β-2 και ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 21Δ]. Τα Δικαιώματα του Ανθρώπου κατοχυρώνονται θεσμικά με τη Διακήρυξη αυτή που ψηφίστηκε το 1948 (τέθηκε σε ισχύ το 1950) στο πλαίσιο του Ο.Η.Ε.. Η διακήρυξη περιλαμβάνει 30 άρθρα. Βασική αρχή που διέπει το περιεχόμενο της, είναι η αρχή της καθολικότητας και του αδιαιρέτου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στην Ο.Δ.Δ.Α. αποτυπώνονται οι βασικές αρχές της ισότητας, της ελευθερίας, της ισότητας στην αξιοπρέπεια και στα δικαιώματα, της μη διάκρισης στην απόλαυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών. Η Διακήρυξη περιγράφει τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα τα οποία όλοι οι άνθρωποι δικαιούνται να απολαμβάνουν, εξαιτίας και μόνο του γεγονότος ότι είναι ανθρώπινα όντα. Αυτή είναι και η έννοια της Οικουμενικότητας στη διακήρυξη αυτή. Αν και οι αρχές που διατυπώνονται στην αρχική αυτή σύμβαση (που τότε υπογράφηκε από 50 κράτη) και σε άλλες μεταγενέστερες, δεν έχουν δεσμευτική ισχύ, η ΟΔΔΑ απέκτησε ιδιαίτερο κύρος και επηρέασε εθνικά Συντάγματα και νόμους, αλλά και δικαστικές αποφάσεις. Σήμερα, τα Δικαιώματα του Ανθρώπου αποτελούν ένα κριτήριο διακυβέρνησης και ο σεβασμός τους κατοχυρώνεται θεσμικά με διάφορους τρόπους.