Εκτύπωση αυτής της σελίδας

Αμφεταμίνες

Λεξιλόγιο της «πιάτσας»: κουκλίτσες, σπιντάκια.

Ο γενικός όρος αμφεταμίνες περιλαμβάνει τη μεθαμφεταμίνη και την αμφεταμίνη, δύο συγγενείς συνθετικές διεγερτικές ουσίες. Η αμφεταμίνη ήταν ανέκαθεν η ευρύτερα διαθέσιμη από τις δύο αυτές ουσίες στην Ευρώπη, τα τελευταία χρόνια όμως υπάρχουν ενδείξεις ότι αυξάνεται και η διαθεσιμότητα της μεθαμφεταμίνης.

Αμφότερες οι ουσίες αυτές παρασκευάζονται στην Ευρώπη για εγχώρια κατανάλωση, παρότι μέρος της παραγόμενης ποσότητας αμφεταμίνης προορίζεται για εξαγωγή, κυρίως στη Μέση Ανατολή. Η αμφεταμίνη είναι γνωστό ότι παράγεται στο Βέλγιο και τις Κάτω Χώρες, καθώς και στην Πολωνία και τις χώρες της Βαλτικής. Η παραγωγή μεθαμφεταμίνης εντοπίζεται σε δύο κυρίως περιοχές, αφενός στις χώρες της Βαλτικής όπου η παραγωγή επικεντρώνεται στη Λιθουανία και προορίζεται για εξαγωγή στη Νορβηγία, τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο (στην περιοχή αυτή η κύρια πρόδρομη ουσία που χρησιμοποιείται είναι η βενζυλομεθυλοκετόνη ή BMK) και, αφετέρου στη Τσεχική Δημοκρατία και τις γειτονικές Σλοβακία και Γερμανία, όπου η παραγωγή γίνεται κυρίως με βάση την εφεδρίνη και την ψευδοεφεδρίνη, σε μικρά εργαστήρια με ερασιτεχνικά μέσα και διοχετεύεται κυρίως στην εγχώρια αγορά.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρήθηκαν ενδείξεις αυξημένης συμμετοχής ομάδων οργανωμένου εγκλήματος από το Βιετνάμ στις τσεχικές αγορές μεθαμφεταμίνης και αύξηση της παραγωγής. Το 2011 αναφέρθηκε ότι εξαρθρώθηκαν 350 εργαστήρια παραγωγής μεθαμφεταμίνης στην Ευρώπη, στην πλειονότητά τους όμως ήταν μικρά εργαστήρια στην Τσεχική Δημοκρατία (338).

Οι αμφεταμίνες είναι χημικές ουσίες με διεγερτική επίδραση στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ). Μοιάζουν χημικά με την αδρεναλίνη, ουσία που παράγεται από τον οργανισμό του ανθρώπου. Οι αμφεταμίνες παρασκευάστηκαν για πρώτη φορά το 1887, αλλά οι θεραπευτικές τους ιδιότητες ανακαλύφθηκαν το 1927. Χρησιμοποιήθηκαν για τη θεραπεία του άσθματος και της ναρκοληψίας (ασθένεια όπου ο άρρωστος καταλαμβάνεται από ξαφνικές κρίσεις «ύπνου»). Το 1937 χρησιμοποιήθηκαν για τη θεραπεία υπερκινητικών παιδιών. Κατά τη διάρκεια του Β’ παγκοσμίου πολέμου, οι αμφεταμίνες γνώρισαν μεγάλη διάδοση στους στρατούς των Βρετανών, Γερμανών, Ιαπώνων και Αμερικανών, λόγω των ιδιοτήτων τους:

-Αύξηση της εγρήγορσης στη μάχη, καταπολέμηση της κόπώςης, άνοδο ηθικού και καταπολέμηση της ανάγκης για ύπνο.

Η πρώτη συστηματική κατάχρηση έγινε στην Ιαπωνία μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Μετά τον πόλεμο, οι αμφεταμίνες έγιναν δημοφιλείς μεταξύ των εργαζομένων τη νύχτα, καθώς και των φοιτητών, καθηγητών και επιστημόνων, οι οποίοι τις χρησιμοποιούσαν για να αντιμετωπίζουν την κούραση και να αυξάνουν την αντοχή και την απόδοσή τους. Γνώρισαν μεγάλη διάδοση κατά τη δεκαετία του ’60 στα νεανικά κινήματα της εποχής. Χρησιμοποιήθηκαν επίσης από τον αμερικανικό στρατό κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ. Μεγάλη χρήση έγινε επίσης από παχύσαρκα άτομα, λόγω της ιδιότητας των αμφεταμινών να «κόβουν» την όρεξη. Οι αμφεταμίνες από τα τέλη της δεκαετίας του ’70 δεν παρασκευάζονται πια φαρμακευτικά και βρίσκονται μόνο στην παράνομη αγορά.

amfetamhnes