Ναρκωτικά : Πολιτικές Αντιμετώπισης στην Ελλάδα

Διεθνώς, οι δημόσιες πολιτικές για τα ναρκωτικά αφορούν δύο κυρίως τομείς: α) την προστασία της υγείας του πληθυσμού με το ενδιαφέρον να εστιάζεται στην πρόληψη της διάδοσης της ζήτησης ναρκωτικών, στην εξω-ποινική υγειονομική μεταχείριση, στην προστασία των εξαρτημένων και φυσικά στη θεραπεία τους, και β) την προστασία της δημόσιας ασφάλειας και της δημόσιας τάξης, με τις πολιτικές να εντάσσονται στο πεδίο της αντεγκληματικής πολιτικής και να στοχεύουν και στον έλεγχο της ζήτησης και στη μείωση της προσφοράς των ναρκωτικών. Γίνεται επομένως φανερό, ότι η μείωση της ζήτησης είναι εκείνο το πεδίο στο οποίο συναντώνται οι πολιτικές υγείας με την αντεγκληματική πολιτική και, συνεπώς, ότι πρόκειται για ένα ζήτημα με διεπιστημονικό χαρακτήρα. Επιπλέον, δεν πρόκειται για δύο τελείως ανεξάρτητες μεταξύ τους πολιτικές καθώς οι γενικές στοχεύσεις τους είναι οι ίδιες, όπώς συμβαίνει σήμερα στην περίπτωση της μείωσης της βλάβης, στην οποία θα αναφερθούμε αναλυτικά σε επόμενο κεφάλαιο. Επίσης, οι πολιτικές αυτές δεν διαμορφώνονται αυθαίρετα ούτε και αποκομμένα από τις συνέργειες των διεθνών φορέων και οργανισμών που σχεδιάζουν και διαμορφώνουν τις γενικές κατευθύνσεις για αυτές τις πολιτικές. Κατά συνέπεια, προκύπτουν άμεσα τρία ζητήματα προς εξέταση: α) η σύντομη επισκόπηση του διεπιστημονικού χαρακτήρα του προβλήματος των ναρκωτικών, β) η εξέταση των πολιτικών για την υγεία και τον ποινικό έλεγχο των ναρκωτικών και των εξαρτημέων που ακολυθούνται στην Ελλάδα και γ) η εξέταση των πολιτικών που ακολουθούνται διεθνώς για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Στόχος του παρόντος κεφαλαίου είναι να περιγραφούν συνοπτικά:α) η φύση του προβλήματος των ναρκωτικών όπώς προσεγγίζεται από διάφορους επιστημονικούς κλάδους, ζήτημα το οποίο συναρτάται με τις πολιτικές που ακολουθούνται και β) οι βασικές πολιτικές για την αντιμετώπιση των ναρκωτικών στην Ελλάδα. Με αυτό τον τρόπο θα μπορεί να κατανοήσει κάποιος όχι μόνο τους λόγους για τους οποίους σε ένα τέτοιο ζήτημα εμπλέκονται περισσότεροι το ενός επιστημονικοί κλάδοι και φορείς, αλλά να κατανοήσει την συμπληρωματικότητα και την ανάγκη συνεργασίας μεταξύ τους.

Search Our Site

anthologio
questionaire
epub flashbook
e pub pdf

Σημαντικό!

Τρείς είναι οι βασικοί παράγοντες που μπορούν να συντελέσουν στην ανάπτυξη του μεσολαβητικού ρόλου της αστυνομίας ειδικά στο ζήτημα της αστυνόμευσης των εξαρτημένων και αφορούν: α) την ανάπτυξη της ήπιας αστυνόμευσης, β) τον συγκερασμό της με τις πολιτικές μείωσης της βλάβης στον τομέα των εξαρτήσεων που ακολουθούνται από τους φορείς υγείας και γ) τη συνεχή μελέτη και εκτίμηση των επιπτώσεων που έχει η παγκοσμιοποιημένη διάσταση του προβλήματος των ναρκωτικών τόσο στο επίπεδο της προσφοράς όσο και της ζήτησης.