Συμβούλιο της Ευρώπης, Ε.Σ.Δ.Α. ΕΔΑΔ

Την ίδια περίπου περίοδο δημιουργήθηκε ένας άλλος μη κυβερνητικός διεθνής οργανισμός, το Συμβούλιο της Ευρώπης (1949), στο πλαίσιό του οποίου δημιουργήθηκε (1950) η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (Ε.Σ.Δ.Α.) [ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 21Β-2 και σημ.1] Η Ε.Σ.Δ.Α. θεμελίωσε ένα πρωτότυπο σύστημα διεθνούς προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με το οποίο παρέχεται στα άτομα το πλεονέκτημα του δικαστικού ελέγχου των πράξεων της κρατικής διοίκησης, όσον αφορά το σεβασμό των δικαιωμάτων τους. Μεταξύ των οργάνων ελέγχου εφαρμογής της Ε.Σ.Δ.Α. ανήκει και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ). Πρόκειται για ένας διεθνές δικαστήριο που ιδρύθηκε το 1959 με έδρα το Στρασβούργο. Είναι αρμόδιο για ατομικές ή κρατικές προσφυγές κατά παραβιάσεων ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων βάσει της Ε.Σ.Δ.Α., που γίνονται παραδεκτές αφού όλα τα άλλα εθνικά ένδικα μέσα έχουν εξαντληθεί. Από το 1998, κάθε πολίτης έχει δυνατότητα απευθείας προσφυγής (ενώ πριν προσέφευγε κράτος κατά κράτους). Η νομολογία του Δικαστηρίου καθιστά την Ε.Σ,Δ.Α. ένα ισχυρό και δυναμικό εργαλείο για την εδραίωση του κράτους δικαίου και της δημοκρατίας στην Ευρώπη (www.echr.coe.int/ECHR/EN/Header/The+Court/Int).

Μέσω της Νομολογίας του Δικαστηρίου της Ε.Ε.  (δεν είναι το ίδιο με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων), οι αρχές της Ε.Σ.Δ.Α. ενσωματώθηκαν στο δίκαιο της Ε.Ε. Από το 2009, με τη Συνθήκη της Λισαβόνας (Συνθήκη της Ε.Ε.), παρέχεται η νομική βάση για να προσχωρήσει η Ε.Ε. στην Ε.Σ.Δ.Α., που έως τότε δεν ήταν δυνατόν. Με αυτό τον τρόπο, το δίκαιο της Ε.Ε. ερμηνεύεται πλέον απευθείας υπό το πρίσμα της Ε.Σ.Δ.Α., ενώ η νομική προστασία των πολιτών της Ε.Ε. επεκτείνεται και κατά πράξεων της ίδιας της Ε.Ε. (www.europa.eu/legislation_summaries/glossary/eu_human_rights_convention_el.htm).

Search Our Site

anthologio
questionaire
epub flashbook
e pub pdf

Σημαντικό!

Τρείς είναι οι βασικοί παράγοντες που μπορούν να συντελέσουν στην ανάπτυξη του μεσολαβητικού ρόλου της αστυνομίας ειδικά στο ζήτημα της αστυνόμευσης των εξαρτημένων και αφορούν: α) την ανάπτυξη της ήπιας αστυνόμευσης, β) τον συγκερασμό της με τις πολιτικές μείωσης της βλάβης στον τομέα των εξαρτήσεων που ακολουθούνται από τους φορείς υγείας και γ) τη συνεχή μελέτη και εκτίμηση των επιπτώσεων που έχει η παγκοσμιοποιημένη διάσταση του προβλήματος των ναρκωτικών τόσο στο επίπεδο της προσφοράς όσο και της ζήτησης.