Μαθαίνοντας

Αποσπάσματα από την έρευνα του Ο.ΚΑ.ΝΑ. για την οικονομία των ναρκωτικών

- Η πρώτη επαφή με τα ναρκωτικά

Το στάδιο της πρώτης εμπειρικής επαφής με τις ψυχοτρόπες ουσίες σύμφωνα με τις συνεντεύξεις της έρευνας του Ο.ΚΑ.ΝΑ., εντοπίζεται στην αρχή της εφηβείας (γύρω στα 13 κατά μέσο όρο). Οι ίδιοι οι χρήστες αναφέρουν ότι πρόκειται για ατομική επιλογή, που οφείλεται σε περιέργεια, «ψάξιμο», παιχνίδι, πλάκα και λιγότερο ατυχία. Ωστόσο, θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι αυτή η ατομική επιλογή δεν έγινε αυτόματα, αλλά μέσα από την παρέα στην πλειονότητα των περιπτώσεων. Δεν θα πρέπει, εντούτοις, να απαξιώνεται και η δήλωση από πρώην χρήστες ότι δοκίμασαν μόνοι τους για πρώτη φορά. Παρενθετικά στο σημείο αυτό σημειώνεται ότι κανένας από όσους ειδικούς επαγγελματίες μας έδωσαν συνέντευξη (ειδικά όσοι εκπροσωπούν το ποινικοκατασταλτικό σύστημα) δεν θεωρεί τα 13 έτη ως μέσο όρο ηλικίας έναρξης της χρήσης. Βέβαια, οι περισσότεροι, και κυρίως το προσωπικό των φορέων απεξάρτησης, επισημαίνουν συνέχεια ότι διαπιστώνουν μία πτώση των ηλικιακών ορίων έναρξης της χρήσης.

- Η απόλαυση

Η χρήση της ουσίας (χασίς κατά κανόνα) αποκτά σε σύντομο χρονικό διάστημα ένα θετικό νόημα για τους χρήστες καθώς συνδέεται με θετικά αποτελέσματα για αυτούς, εισάγοντάς τους νοητικά σε έναν νέο «κόσμο» ανάλογα με το τι επιδιώκουν: «μου έβγαζε μια ωραία συμπεριφορά, χαλαρή, αν δεν έπαιρνα είχα κακή συμπεριφορά... ηρεμούσα», «...για μια κοπέλα βασικά, επίσης ένιωθα μόνος μου...», «....ένιωθα πιο άνετα, πιο ελεύθερος μπορούσα να εκφραστώ καλύτερα στον περίγυρο μου....», «....ήθελα να φανώ μέσα από αυτό τον κόσμο. Στην αρχή ήταν για μαγκιά ...μετά ήταν τρόπος ζωής.....». Ωστόσο, πίσω από αιτιολογίες αυτού του τύπου ή άλλες παρόμοιες, υποβόσκουν κατά κανόνα προβληματικές συνθήκες που έχουν να κάνουν με το άμεσο οικογενειακό ή το κοινωνικό περιβάλλον, οι οποίες συνέβαλαν θετικά στην αρχική στάση του χρήστη, σε συνδυασμό με τις θετικές συνθήκες που προαναφέρθηκαν όπώς δεύτερης γενιάς μετανάστης, χωρισμένοι γονείς, η απουσία του ενός από τους δύο γονείς λόγω θανάτου και, σπανιότερα, μετανάστευση, στη συνέχεια χαμηλές επιδόσεις στο σχολείο και εγκατάλειψη. Αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι υπάρχουν και παιδιά, κατά τα εξωτερικά φαινόμενα, μη προβληματικών οικογενειών, καλοί μαθητές κλπ. Είναι πάντως γεγονός ότι οι χρήστες τους οποίους συναντήσαμε, δεν μεταθέτουν την αιτία της εμπλοκής τους στο περιβάλλον τους, αλλά θεωρούν τους ίδιους υπεύθυνους για αυτό, αν και κάποιοι θεωρούν ότι ο κοινωνικός περίγυρος λειτούργησε ενισχυτικά προς αυτή την κατεύθυνση.

- Το κέρασμα

Μία τυπική είσοδος στην αγορά ναρκωτικών για τον πρωτόπειρο είναι το «κέρασμα» και η επαφή με κάποιον άλλο που ξέρει κάποιον πωλητή. Αυτό δεν είναι μόνο μία από τις τεχνικές πώλησης που χρησιμοποιούν οι χρήστες και μικροδιακινητές (το «σπρώξιμο» όπώς το ονομάζουν), αλλά ταυτόχρονα είναι ένας τρόπος μέσω του οποίου απομακρύνεται η αίσθηση και η συνειδητοποίηση ότι έρχονται έμμεσα σε επαφή με τον κόσμο της παρανομίας.

Μέσω του κεράσματος, όχι μόνο δεν υπάρχει η εκτίμηση ότι κάνουν κάτι κακό (αν και απαγορευμένο), αλλά καθυστερεί η συνειδητοποίηση ότι, για να βρουν μία δόση, έρχονται οι ίδιοι σε επαφή με ένα τομέα παρανομίας, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις, ακόμα και όταν αυτό γίνεται συνείδηση, είναι προκλητικό για τους έφηβους. Συνεπώς, όπώς φαίνεται το κέρασμα περιλαμβάνει μεν το χασίς, αλλά όταν έρχεται η ώρα της ηρωίνης, αυτή αγοράζεται. Και στο σημείο αυτό, ο χρήστης αρχίζει να γίνεται μέρος της αγοράς και διαφημιστής ο ίδιος για να εξασφαλίσει τη δόση του, αρχικά χωρίς να πληρώνει (βλ. περίπτωση «Μιχάλη»).

Η παρέα παίζει καθοριστικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία, σύμφωνα με τις απαντήσεις του προσωπικού των φορέων, χωρίς να είναι ο αποκλειστικός παράγοντας, καθώς ορισμένοι από το προσωπικό θεωρούν ότι είναι ένας συνδυασμός παραγόντων που οδηγούν στη συστηματική χρήση.

Search Our Site

anthologio
questionaire
epub flashbook
e pub pdf

Σημαντικό!

Τρείς είναι οι βασικοί παράγοντες που μπορούν να συντελέσουν στην ανάπτυξη του μεσολαβητικού ρόλου της αστυνομίας ειδικά στο ζήτημα της αστυνόμευσης των εξαρτημένων και αφορούν: α) την ανάπτυξη της ήπιας αστυνόμευσης, β) τον συγκερασμό της με τις πολιτικές μείωσης της βλάβης στον τομέα των εξαρτήσεων που ακολουθούνται από τους φορείς υγείας και γ) τη συνεχή μελέτη και εκτίμηση των επιπτώσεων που έχει η παγκοσμιοποιημένη διάσταση του προβλήματος των ναρκωτικών τόσο στο επίπεδο της προσφοράς όσο και της ζήτησης.