Χαρακτηριστικά της ζωής στα μεγάλα αστικά κέντρα

Το αστεακό περιβάλλον είναι άκρως ανταγωνιστικό. Ο ανταγωνισμός καθορίζει τη γεωγραφική κατανομή των πληθυσμών στον ιστό της πόλης. Η κάθε περιοχή αποτελεί ένα υπο-σύστημα κοινωνικών σχέσεων που διέπονται από τον ανταγωνισμό (competition) και τις συνέπειες που έχουν οι διαδοχικές μετατοπίσεις και μεταβολές του πληθυσμού μέσα στους θύλακες αυτούς. Η σύγχρονη μεγαλούπολη, κυρίως η Μητρόπολη, διακρίνονται επομένως από τη μεταβολή, τη ρευστότητα και τη συνεχή κίνηση, σε αντίθεση με τις αγροτικές και ημιαστικές περιοχές, που κατά κανόνα τις διακρίνει η στατικότητα ανθρώπων, χρήσεων γης και κοινωνικών σχέσεων (Park σε Burke, H., 2009: 116).

Ο ανταγωνισμός στο αστικό περιβάλλον αποτυπώνεται με ποικίλους τρόπους όπώς συγκρούσεις και διενέξεις, ήπιες ή βίαιες, για την κατοχή και χρήση γης, την έκταση και τη σχέση δημόσιου και ιδιωτικού χώρου, την υπερανάπτυξη του καταμερισμού εργασίας και την έκδηλη ένταση στις σχέσεις κράτους-πολίτη, την πολυδιάσπαση της σύγχρονης ζωής, τη συγκέντρωση των πλέον περιθωριοποιημένων, αλλά και των πλέον εύπορων στρωμάτων του πληθυσμού σε διαφορετικές περιοχές της ίδιας ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής, χωρίς ωστόσο αυτοί οι πληθυσμοί να έχουν κάποια επαφή μεταξύ τους χωρικά, εκτός ίσως από τις εργασιακές σχέσεις.

Η μορφή της κάθε γειτονιάς, συχνά αντανακλά και την κοινωνική οργάνωση των κατοίκων της (αισθήματα, παραδόσεις, ιστορία, κοινωνικές πρακτικές). Αποτελεί τυπικό χαρακτηριστικό των Μεγαλουπόλεων και των Μητροπόλεων το γεγονός ότι ο πληθυσμός τους δεν είναι ομοιογενής ούτε πολιτισμικά, ούτε κοινωνικά.Οι μεγάλες πόλεις είναι προϊόν μαζικών μεταναστεύσεων, εσωτερικών και μη. Μία ποικιλία πληθυσμών με διαφορετικές νοοτροπίες ζωής, ήθη και έθιμα, συρρέουν στις μεγάλες πόλεις και διαμορφώνουν το χώρο και την ταυτότητά τους εδώ και αιώνες, για διάφορους λόγους (βλ. και προηγούμενα σχετικά με τα όσα αναφέρθηκαν για τον κοινωνικό έλεγχο, τους άτυπους κανόνες και τον υποπολιτισμό). Καταλυτική περίοδος, ωστόσο, της ιστορίας, που συνδέεται με τη μορφή των σημερινών μεγαλουπόλεων, ήταν ο 19ος αιώνας και η Βιομηχανική Επανάσταση. Τότε διαμορφώθηκαν τα μεγάλα αστικά κέντρα του σήμερα στην Ελλάδα, μεταξύ αυτών η Αθήνα και ο Πειραιάς.

Επίσης, είναι γεγονός ότι σε κάθε Μητρόπολη ή Μεγαλούπολη υπάρχουν περιοχές εκτεταμένες ή μη, όπου διαπιστώνονται υψηλές τιμές της εγκληματικότητας του δρόμου. Βασικά στοιχεία της κοινωνικής ζωής στην πόλη, εκτός από την έντονη πολιτιστική κίνηση και συγκέντρωση της τέχνης και του πολιτισμού εκεί, είναι οι διαφορετικές σχέσεις των ανθρώπων σε σύγκριση με το ημιαστικό και αγροτικό χώρο. Στην Μητρόπολη, οι σχέσεις και ο ρόλος του σογιού είναι λιγότερο καθοριστικός για τη τύχη των ανθρώπων ή ανύπαρκτος. Η ατομική ζωή συχνά χαρακτηρίζεται από μοναξιά και το κοινωνικό – φιλικό περιβάλλον είναι και αυτό συχνά πέρα από τον κύκλο της προσωπικής σφαίρας του ατόμου. Από την άλλη μεριά, η πόλη προσφέρει έντονο αίσθημα ελευθερίας και αποτελεί τόπο κοινωνικής χειραφέτησης.
Οι ευκαιρίες κοινωνικής και οικονομικής ανόδου είναι πολλαπλάσιες. Η εργασιακή εξειδίκευση κάνει έναν άνθρωπο μη συγκρίσιμο με τον άλλον και τους δύο απαραίτητους για το υψηλότερο δυνατό αποτέλεσμα. Η εξειδίκευση ταυτόχρονα κάνει τον άνθρωπο περισσότερο εξαρτημένο από τις δραστηριότητες των άλλων. Στην πόλη, αυτή η αλληλεξάρτηση αναπτύσσεται σε απόλυτο βαθμό και για βασικές βιοτικές ανάγκες.

Η ζωή είναι ετεροκαθοριζόμενη, υπό την έννοια ότι είναι οι δομές της πόλης που δίνουν νόημα στη ζωή του ατόμου. Η ταχύτητα των εναλλαγών μέσα στη μέρα και το πλήθος των εξωτερικών ερεθισμάτων στα οποία πρέπει να ανταποκρίνεται ο άνθρωπος, δημιουργούν μία ισχυρή αντίθεση ανάμεσα στη ζωή στη μεγάλη πόλη από τη μία και τη ζωή στη μικρή πόλη και την αγροτική ζωή από την άλλη, σε ό,τι αφορά τα θεμέλια της ψυχικής ζωής. «....Η μητρόπολη ζητά από τον άνθρωπο, ως ένα ιδιαίτερο διαφοροποιημένο δημιούργημα, μία διαφορετική ποσότητα συνείδησης από ό,τι η αγροτική ζωή...».

Ο «μητροπολιτικός τύπος ανθρώπου», είναι ο ορθολογικός άνθρωπος υποστήριζε ο G. Simmel. Έχει την ανάγκη να χρησιμοποιεί περισσότερο τη λογική παρά το συναίσθημα (περισσότερο το κεφάλι παρά την καρδιά), για να προστατευθεί από τη ρευστή και αντιφατική πραγματικότητα του εξωτερικού του περιβάλλοντος. Επομένως, η μητροπολιτική ζωή υποβάλλει σε έναν υψηλότερο βαθμό επίγνωσης των πραγμάτων και στην επικράτηση της νοημοσύνης στον μητροπολιτικό άνθρωπο.

Καθώς το χρήμα αποτελεί κυρίαρχο μέσο, συρρικνώνει όλες τις ποιοτικές σχέσεις και την ατομικότητα σε μία ερώτηση: Πόσο κάνει; (How much?). Η επίδραση της χρηματικής οικονομίας στη ψυχική ζωή και στον τρόπο σκέψης του ανθρώπου στη μητρόπολη, έχει διαρθρωτικό χαρακτήρα (είναι δηλαδή συστατικό στοιχείο της ζωής στην Μητρόπολη).

«...Η χρηματική οικονομία κυριαρχεί στη μητρόπολη. Η χρηματική οικονομία είναι τόσο κυρίαρχη στη μητρόπολη, που κανείς δεν μπορεί να πει εάν ήταν μία νοοτροπία σκέψης που την προώθησε ή εάν η χρηματική οικονομία προώθησε μια νοοτροπία σκέψης...» (G. Simmel, 1903).

Search Our Site

anthologio
questionaire
epub flashbook
e pub pdf

Σημαντικό!

Τρείς είναι οι βασικοί παράγοντες που μπορούν να συντελέσουν στην ανάπτυξη του μεσολαβητικού ρόλου της αστυνομίας ειδικά στο ζήτημα της αστυνόμευσης των εξαρτημένων και αφορούν: α) την ανάπτυξη της ήπιας αστυνόμευσης, β) τον συγκερασμό της με τις πολιτικές μείωσης της βλάβης στον τομέα των εξαρτήσεων που ακολουθούνται από τους φορείς υγείας και γ) τη συνεχή μελέτη και εκτίμηση των επιπτώσεων που έχει η παγκοσμιοποιημένη διάσταση του προβλήματος των ναρκωτικών τόσο στο επίπεδο της προσφοράς όσο και της ζήτησης.