Συνθετικά ναρκωτικά - πρότυπα συμπεριφοράς

Η κατανάλωση συνθετικών ναρκωτικών έχει ταυτιστεί με τη νυκτερινή ζωή και διασκέδαση αρχικά και κυρίως με τη rave και techno μουσική μέσα σε διάφορους χώρους μαζικής κυρίως διασκέδασης ή άλλων εκδηλώσεων, όπώς ποδοσφαιρικοί αγώνες, και βέβαια η χρήση τους γίνεται και σε ιδιωτικούς χώρους. Χαρακτηριστικό της νοοτροπίας που επικρατεί ανάμεσα στους χρήστες συνθετικών ναρκωτικών είναι ο συνδυασμός ή η εναλλαγή διαφόρων ναρκωτικών ανάλογα με τις περιστάσεις και τις ανάγκες του χρήστη. Πρέπει να σημειωθεί ότι η χρήση συνθετικών ναρκωτικών δεν αποκλείει τα φυτικά ναρκωτικά, όπώς χασίς, ηρωίνη, κοκαΐνη, παραισθησιογόνα μανιτάρια. Αναφέρεται, για παράδειγμα, για το «έκσταση» ότι η εθιστική ιδιότητα της ουσίας έχει μικρότερη σημασία σε σύγκριση με τα πρότυπα συμπεριφοράς που συνδέονται με τη χρήση της.

Η αγωνία του χρήστη συνθετικών ναρκωτικών είναι να «φτιαχτεί» και να εξισορροπήσει τις επιδράσεις των ουσιών και έτσι παρατηρείται μια εναλλαγή ουσιών που συναρτάται και με τις δραστηριότητες του χρήστη κατά περίπτωση. Συνεπώς, ορισμένα από τα συνθετικά ναρκωτικά θεωρούνται ότι ταιριάζουν καλύτερα σε μουσικές εκδηλώσεις σε σύγκριση με άλλα που χρησιμοποιούνται για μετά το χορό ή άλλα που δεν σχετίζονται με το χορό. Άλλοτε πάλι κάποιες από τις ουσίες αυτές δοκιμάζονται σε έναν κύκλο μύησης με επικεφαλείς έμπειρους χρήστες, ώστε να αποφεύγονται ανεπιθύμητες παρενέργειες. Η εναλλαγή από το ένα προϊόν στο άλλο, συναρτάται και με τη διαθεσιμότητα διαφόρων ουσιών. Συχνά αναπτύσσονται προσωπικές ή ομαδικές στρατηγικές για να αποκτηθεί μία ουσία, ενώ η δυναμική της ομάδας παίζει μεγάλο ρόλο.

Αμφεταμίνες-Μεθαμφεταμίνες

Οι αμφεταμίνες συνήθως χρησιμοποιούνται σε μορφή χαπιού ή κάψουλας, άλλα στο παράνομο εμπόριο μπορεί να έχουν και τη μορφή άσπρης, κίτρινης ή ροζ σκόνης. Κυκλοφορούν επίσης σε μορφή μικρών συμπαγών κομματιών. Συνήθως, οι παράνομες αμφεταμίνες είναι «κομμένες», δηλαδή αναμειγμένες με άλλες σκόνες που μοιάζουν με αυτές.

Οι αμφεταμίνες δρουν τόσο στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) όσο και στο περιφερειακό νευρικό σύστημα. Υπάρχουν ομοιότητες με τη δράση της κοκαΐνης. Οι αμφεταμίνες δρουν σε 15 ως 30 λεπτά,η δράση τους διαρκεί περίπου 6 ώρες και μπορούν να ανιχνευτούν στα ούρα περίπου 4 μέρες μετά τη χρήση.

Συνήθως, οι αμφεταμίνες λαμβάνονται από το στόμα, αλλά μπορούν να χρησιμοποιηθούν και εισπνεόμενες από τη μύτη ή και να καπνιστούν αναμειγμένες με καπνό ή να θρυμματιστούν και να διαλυθούν στο νερό, ώστενα γίνουν ενέσιμο διάλυμα. Στην περίπτωση αυτή, αν δεν έχουν διαλυθεί καλά, η χρήση τους είναι πολύ επικίνδυνη καθώς μπορούν να προκαλέσουν θρομβώσεις στο καρδιαγγειακό σύστημα.

Άμεση επίδραση της χρήσης: Αίσθημα ενεργητικότητας, διαύγεια μυαλού, όξυνση της πνευματικής λειτουργίας και απώλεια της αίσθησης της πείνας. Παρουσιάζονται επίσης σωματικά συμπτώματα όπώς ταχυκαρδία, υπέρταση, εφίδρωση ή κρυάδες, ναυτία και εμετοί. Οι χρήστες αμφεταμινών παρουσιάζουν επίσης διαστολή της κόρης, λογόρροια και είναι συχνά επιθετικοί.

Στην περίπτωση της ενδοφλέβιας χορήγησης της αμφεταμίνης, ο χρήστης έχει ένα απότομο και βίαιο αίσθημα ευφορίας και αυτοπεποίθησης. Αν η δόση είναι μεγάλη, ακολουθεί σύγχυση, συγκεχυμένο λεξιλόγιο, άγχος και ανησυχία. Μπορεί να επέλθει συγκοπή ή πόνος στο θώρακα. Μετά το τέλος της επίδρασης μεγάλων δόσεων ακολουθεί δυσφορία, άγχος, τρέμουλο, αίσθημα κόπώςης και κατάθλιψη.

Επίδραση της μακροχρόνιας χρήσης: Η συστηματική χρήση των ουσιών αυτών προκαλεί ανοχή και ψυχική εξάρτηση, ενώ η διακοπή της χρήσης τους προκαλεί συμπτώματα στέρησης. Ως τέτοια αναφέρονται τα εξής: αίσθηση δυσφορίας (κατάθλιψη, άγχος, ευερεθιστότητα, κ.ά.), κόπώςη, αϋπνία ή –αντίθετα- υπνηλία και ψυχοκινητική διέγερση. Κατά την περίοδο αυτή, υπάρχει κίνδυνος για αυτοκτονία.

Μετά από επαναλαμβανόμενη μακροχρόνια χρήση, μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα ψύχωσης. Η πρώτη διαπίστωση του γεγονότος έγινε πειραματικά το 1938. Παρανοϊκού τύπου ψυχωτική αντίδραση είναι δυνατόν να εμφανιστεί και μετά από 1-5 μέρες συστηματικής χορήγησης. Συνήθη συμπτώματα είναι: παρανοειδής επεξεργασία, διωκτικό παραλήρημα, υπερκινητικότητα, ευερεθιστότητα, ακουστικές και οπτικές ψευδαισθήσεις, αλλαγές στην αντίληψη του σώματος. Μετά από μία βδομάδα αποχής από τη χρήση αμφεταμινών, ο χρηστής επανέρχεται στο φυσιολογικό.


Έκσταση

Το «έκσταση» κυκλοφορεί συνήθως σε μορφή χρωματιστών χαπιών ή σε κάψουλες. Τα χάπια του «έκσταση» έχουν συνήθως διάφορα σχέδια, όπώς καρδιές, αστέρια κλπ. Οι χρήστες το χρησιμοποιούν από το στόμα σε ποσότητες ενός ή περισσοτέρων χαπιών τη φορά. Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις χρήσης από τη μύτη καθώς και περιπτώσεις ενέσιμης χρήσης.

Επιδράσεις: Η επίδρασή του αρχίζει 30 λεπτά μετά την κατάποση, φθάνει στο έπακρο σε 1 ½ ώρα περίπου και διαρκεί περί τις 3 ώρες. Προσφέρει στο χρήστη ένα αίσθημα ηρεμίας, αυξάνοντας ταυτόχρονα την ενεργητικότητα, και δημιουργεί μια αίσθηση οικειότητας με τους γύρω του. Τυπικό χαρακτηριστικό των ουσιών αυτών είναι η ικανότητά τους να προκαλούν αλλοιώσεις της αισθητηριακής αντίληψης. Η αντίληψη των διαστάσεων και των αποστάσεων αλλοιώνεται, καθώς επίσης και η αντίληψη της εικόνας του σώματος. Έχει αναφερθεί και αίσθηση αποκόλλησης μελών του σώματος. Ο χρόνος φαίνεται εξαιρετικά σύντομος ή διάχυτος. Ο χρήστης αντιλαμβάνεται με υπερβολικό τρόπο τα ερεθίσματα που προσλαμβάνει τόσο από το σώμα του, όσο και από το περιβάλλον. Μπορούν να εμφανιστούν οπτικές παραισθήσεις ή ψευδαισθήσεις. Η αίσθηση της μουσικής γίνεται πιο έντονη. Η πίεση ανεβαίνει, καθώς και ο ρυθμός της καρδιάς και η θερμοκρασία του σώματος. Μετά το τέλος της επίδρασης του «έκσταση» -συνήθως- ακολουθεί ένα αίσθημα κόπώςης και αδιαθεσίας που διαρκεί περίπου 24 ώρες.

Έχουν σημειωθεί και περιστατικά αιφνιδίων θανάτων από υπερθερμία καθώς το «έκσταση» χρησιμοποιείται για να αυξήσει την αντοχή των νέων στα ολονύκτια rave πάρτι. Στα πάρτι αυτά, ο συνδυασμός της ατμόσφαιρας, της έντασης, της κούρασης και της επίδρασης του χαπιού στη θερμοκρασία του σώματος μπορεί να προκαλέσει θερμοπληξία.

Οι χρήστες του έκσταση δεν έχουν ομοιογενείς συμπεριφορές.

Ο εντατικός χρήστης: Το έκσταση έχει μικρό δυναμικό εξάρτησης. Οι χρήστες του παρουσιάζουν υπερβολή στη χρήση. Κατά κανόνα κάνουν χρήση πάνω από μια φορά την εβδομάδα, με περισσότερα από ένα χάπι τη φορά, και παίρνουν πολλές ουσίες μαζί. Χαρακτηρίζονται από έλλειψη ύπνου και έντονη δραστηριότητα σε πάρτι το σαββατοκύριακο. Συχνά είναι μέλη ομάδων στις οποίες η χρήση ναρκωτικών είναι πολύ συνηθισμένη: α) ο προσεκτικός χρήστης ακολουθεί ένα λιγότερο εκτεταμένο πρότυπο χρήσης και β) ο περιστασιακός χρήστης χαρακτηρίζεται από τις λιγότερες γνώσεις για το ναρκωτικό και χαμηλό βαθμό επίγνωσης κινδύνων.

Μακροχρόνια χρήση: Επειδή το «έκσταση» δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ φαρμακευτικά, δεν υπάρχουν σίγουρες πληροφορίες για τις μακροχρόνιες συνέπειες του στον οργανισμό του ανθρώπου. Η κόπώςη είναι ένα από τα φαινόμενα που συναρτώνται με τη χρήση του έκσταση. Οι ανεπιθύμητες παρενέργειες της χρήσης είναι η οξεία δηλητηρίαση, αν και πολλοί γιατροί δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην επικίνδυνη, για το χρήστη, συμπεριφορά που συναρτάται με τη χρήση (αναζήτηση φτιαξίματος, άγνοια επιπτώσεων). Πιστεύεται ότι δεν προκαλεί σωματική εξάρτηση, αλλά η συγγένειά του με τις αμφεταμίνες δημιουργεί προβληματισμό σχετικά με την άποψη αυτή.


Κεταμίνη

Η Κεταμίνη είναι ένα «διασπαστικό αναισθητικό». Ο όρος διασπαστικό σημαίνει ότι προκαλεί δύο βασικές αντιδράσεις. Η πρώτη είναι μια εξασθένηση της ετοιμότητας αντίδρασης, όχι μόνο στον πόνο, αλλά και στα γενικότερα περιβαλλοντικά ερεθίσματα. Η δεύτερη αφορά στην εμπειρία του «διαχωρισμού» που προκαλεί μεταξύ πνεύματος και σώματος.

Αντίθετα από τα άλλα αναισθητικά, η κεταμίνη επιδρά στο καρδιαγγειακό σύστημα αυξάνοντας τον καρδιακό ρυθμό και ανεβάζοντας την αρτηριακή πίεση. Κατά συνέπεια, η χρήση της ουσίας μπορεί να προκαλέσει καρδιαγγειακές διαταραχές σε άτομα με καρδιακό πρόβλημα.

Με τη χρήση της Κεταμίνης αναζητείται από το χρήστη η εμπειρία της κατάργησης των αισθητηριακών ορίων. Ένα είδος ψυχεδελικής εμπειρίας με μεταβολές της αντίληψης, τόσο αναφορικά με τον εαυτό του όσο και αναφορικά με τους άλλους. Άλλες συνέπειες της χρήσης είναι: άγχος, διέγερση, απώλεια της αίσθησης του κινδύνου, οπτικές παραισθήσεις, κ.ά. Τα αποτελέσματα της χρήσης της Κεταμίνης εξαρτώνται κυρίως από την ποσότητα που χρησιμοποιείται.

Μακροχρόνια χρήση: Ανοχή στη χρήση Κεταμίνης αναπτύσσεται γρήγορα, πράγμα που μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της δόσης με άγνωστες τοξικολογικές συνέπειες. Δεν υπάρχουν αρκετά βιβλιογραφικά στοιχεία για περιπτώσεις μακροχρόνιας χρήσης της Κεταμίνης. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν αναφερθεί από το 1996 θάνατοι, στην τοξικολογική εξέταση των οποίων ανιχνεύτηκε Κεταμίνη, αλλά δεν έχει διαπιστωθεί ότι ο κύριος παράγοντας που οδήγησε στο θάνατο ήταν η ουσία αυτή. Ένας σοβαρός κίνδυνος πηγάζει από το γεγονός ότι η Κεταμίνη κυκλοφορεί ως χαπάκι αρκετά όμοιο στη μορφή με τα χάπια της ουσίας «έκσταση». Το γεγονός αυτό μπορεί να αποβεί μοιραίο, διότι οι χρήστες «έκσταση» είναι δυνατόν να μπερδευτούν και να χρησιμοποιήσουν Κεταμίνη αντί για «έκσταση». Αυτό μπορεί να έχει απρόβλεπτες συνέπειες, με δεδομένο το ότι η Κεταμίνη είναι δραστικότερη και πιο επικίνδυνη ουσία από το «έκσταση».


Κρυσταλλική μεθαμφεταμίνη

Οι χρήστες παίρνουν την ουσία είτε εισπνέοντάς την από τη μύτη (σνιφάροντας) είτε με κάπνισμα ή ενέσιμα. Μερικοί λαμβάνουν την ουσία και από το στόμα. Το ice καπνίζεται σε ειδικές γυάλινες πίπες. Οι πίπες αυτές διαφέρουν από εκείνες του καπνίσματος κοκαΐνης ή του κρακ, επειδή έχουν μόνο ένα τμήμα, ενώ οι πρώτες έχουν δύο τμήματα, όπου στο ένα τοποθετείται το ψυκτικό υγρό και στο άλλο η ουσία που καίγεται. Οι χρήστες ice είναι αναγνωρίσιμοι, επειδή έχουν καψίματα στα δάκτυλα τους που δημιουργούνται από την προσπάθεια να καλύψουν την τρύπα εξαερισμού της πίπας.

Επιδράσεις: Έντονη αίσθηση ευτυχίας και ευεξίας, ισχυρό συναίσθημα αυτοπεποίθησης, υπερκινητικότητα, ενέργεια, μείωσης της όρεξης για φαγητό. Η επήρεια της κρυσταλλικής μεθαμφεταμίνης διαρκεί από 4 έως 14 ώρες, αλλά μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 24 ώρες ανάλογα με τη δόση.

Search Our Site

anthologio
questionaire
epub flashbook
e pub pdf

Σημαντικό!

Τρείς είναι οι βασικοί παράγοντες που μπορούν να συντελέσουν στην ανάπτυξη του μεσολαβητικού ρόλου της αστυνομίας ειδικά στο ζήτημα της αστυνόμευσης των εξαρτημένων και αφορούν: α) την ανάπτυξη της ήπιας αστυνόμευσης, β) τον συγκερασμό της με τις πολιτικές μείωσης της βλάβης στον τομέα των εξαρτήσεων που ακολουθούνται από τους φορείς υγείας και γ) τη συνεχή μελέτη και εκτίμηση των επιπτώσεων που έχει η παγκοσμιοποιημένη διάσταση του προβλήματος των ναρκωτικών τόσο στο επίπεδο της προσφοράς όσο και της ζήτησης.