Μεθαμφεταμίνες

Η μεθαμφεταμίνη είναι παράγωγο μεθυλίου αμφεταμίνης και περιλαμβάνει τη μεθεδρίνη τους κρυστάλλους (κρυσταλ μεθ) και τον πάγο (ice), τα οποία είναι καπνιζόμενα. Οι μεθαμφεταμίνες είναι μια από τις συνθετικές τεχνητές χημικές ουσίες, σε αντίθεση με την κοκαΐνη, για παράδειγμα, η οποία προέρχεται από φυτό.

Η μεθαμφεταμίνη δεν είναι ένα νέο ναρκωτικό, παρ’ όλο που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύ πιο ισχυρό καθώς έχουν εξελιχθεί οι τεχνικές παρασκευής της. Η αμφεταμίνη δημιουργήθηκε αρχικά στη Γερμανία το 1887 και η μεθαμφεταμίνη, που είναι ισχυρότερη και παράγεται ευκολότερα, δημιουργήθηκε στην Ιαπωνία το 1919. Η κρυσταλλική σκόνη ήταν υδροδιαλυτή και μπορούσε να ληφθεί πολύ εύκολα με ένεση. Η μεθαμφεταμίνη χρησιμοποιήθηκε ευρέως κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου πολέμου καθώς τη χρησιμοποίησαν και οι δύο πλευρές για να κρατήσουν τα στρατεύματα άγρυπνα. Χορηγούνταν υψηλές δόσεις στους Ιάπωνες πιλότους καμικάζι πριν από τις αποστολές αυτοκτονίας. Μετά τον πόλεμο, η ενδοφλέβια χρήση μεθαμφεταμίνης πήρε επιδημικές διαστάσεις καθώς οι προμήθειες που αποθηκεύτηκαν για στρατιωτική χρήση στην Ιαπωνία διατέθηκαν στο κοινό.

Στη δεκαετία του 1950, η μεθαμφεταμίνη χορηγούνταν με συνταγή ως διαιτητικό βοήθημα και για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης. Καθώς ήταν εύκολα διαθέσιμο, χρησιμοποιήθηκε ως παραϊατρικό διεγερτικό από σπουδαστές κολεγίων, οδηγούς φορτηγών και αθλητές και με αυτό τον τρόπο διαδόθηκε η χρήση του ως ναρκωτικού. Αυτή η εικόνα άλλαξε δραματικά στη δεκαετία του 1960 καθώς η αυξημένη διαθεσιμότητα της ενέσιμης μεθαμφεταμίνης αύξησε και τη χρήση της.
Κατόπιν, το 1970, η Αμερικανική κυβέρνηση ποινικοποίησε τη χρήση της στο μεγαλύτερο μέρος των περιπτώσεων. Μετά από αυτό, οι Αμερικανικές συμμορίες μοτοσικλετιστών πήραν τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους της παραγωγής και διανομής του ναρκωτικού. Οι περισσότεροι χρήστες της εποχής εκείνης ζούσαν στις αγροτικές κοινότητες και δεν μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά την ακριβότερη κοκαΐνη.

Στη δεκαετία του 1990, οι μεξικάνικες οργανώσεις διακίνησης ναρκωτικών ίδρυσαν μεγάλα εργαστήρια παρασκευής στην Καλιφόρνια. Ενώ αυτά τα ογκώδη εργαστήρια μπορούν να παράγουν 25 κιλά ουσίας σε ένα μόνο Σαββατοκύριακο, μικρότερα ιδιωτικά εργαστήρια έχουν ξεπηδήσει σε κουζίνες και διαμερίσματα, δίνοντας στο ναρκωτικό ένα από τα ονόματά του, «stove top». Από εκεί και πέρα, διαδόθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες στην Ευρώπη, μέσω της Δημοκρατίας της Τσεχίας. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος του ναρκωτικού που είναι διαθέσιμο στην Ασία, παράγεται στην Ταϊλάνδη, στη Μιανμάρ και στην Κίνα.

Η μεθαμφεταμίνη παρασκευάζεται συνήθως σε παράνομα εργαστήρια με τη χρήση διαφόρων μορφών αμφεταμίνης ή παραγώγων της, τα οποία αναμιγνύονται με διάφορες χημικές ουσίες για να ενισχύσουν τη δραστικότητά της. Τα κοινά χάπια για το κρύωμα χρησιμοποιούνται συχνά ως βάση για την παραγωγή του ναρκωτικού. O «μάγειρας» της μεθαμφεταμίνης βγάζει το ενεργό συστατικό από αυτά τα χάπια και για να την κάνει πιο δυνατή συνδυάζει τα συστατικά με χημικά, όπώς οξύ μπαταρίας, αποφρακτικό αποχετεύσεων, φωτιστικό πετρέλαιο και αντιψυκτικό.

Αυτές οι επικίνδυνες χημικές ουσίες είναι δυνητικά εκρηκτικές και επειδή οι «μάγειρες» της μεθαμφεταμίνης είναι και οι ίδιοι χρήστες και μπορεί να αποπροσανατολισμένοι, συχνά υφίστανται σοβαρά εγκαύματα, παραμορφώνονται ή σκοτώνονται, όταν το υλικό που ετοιμάζουν εκρήγνυται. Τέτοια ατυχήματα θέτουν σε κίνδυνο τους άλλους ανθρώπους που βρίσκονται σε κοντινά σπίτια ή κτίρια. Επίσης, τα παράνομα εργαστήρια δημιουργούν πολλά τοξικά απόβλητα. Η παραγωγή μισού κιλού μεθαμφεταμίνης παράγει 2,5 κιλά αποβλήτων. Οι άνθρωποι που εκτίθενται σε αυτά τα απόβλητα μπορεί να δηλητηριαστούν και να αρρωστήσουν.

Η μεθαμφεταμίνη συνήθως κυκλοφορεί σε μορφή λευκής κρυσταλλικής σκόνης, η οποία είναι άοσμη, πικρή και διαλύεται εύκολα σε νερό ή αλκοόλ. Η σκόνη υπάρχει και σε άλλα χρώματα, όπώς καφέ, γκριζοκίτρινο, πορτοκαλί ακόμα και ροζ. Μπορεί επίσης να συμπιεστεί σε μορφή χαπιών. Όπώς αναφέρθηκε παραπάνω, η σκόνη μπορεί να ληφθεί εισπνεόμενη, να καπνιστεί ή να ληφθεί με ένεση.

Search Our Site

anthologio
questionaire
epub flashbook
e pub pdf

Σημαντικό!

Τρείς είναι οι βασικοί παράγοντες που μπορούν να συντελέσουν στην ανάπτυξη του μεσολαβητικού ρόλου της αστυνομίας ειδικά στο ζήτημα της αστυνόμευσης των εξαρτημένων και αφορούν: α) την ανάπτυξη της ήπιας αστυνόμευσης, β) τον συγκερασμό της με τις πολιτικές μείωσης της βλάβης στον τομέα των εξαρτήσεων που ακολουθούνται από τους φορείς υγείας και γ) τη συνεχή μελέτη και εκτίμηση των επιπτώσεων που έχει η παγκοσμιοποιημένη διάσταση του προβλήματος των ναρκωτικών τόσο στο επίπεδο της προσφοράς όσο και της ζήτησης.