Φυτό: Κάνναβης-Ψυχότροπη Ουσία: Χασίς

 Φυτικά Ναρκωτικά
Φυτό: Κάνναβης-Ψυχότροπη Ουσία: Χασίς

Ο όρος κάνναβη χρησιμοποιείται για να περιγράψει διάφορα προϊόντα που προέρχονται από το φυτό κάνναβη το οποίο είναι ετήσιο, ενδημικό φυτό της Κεντρικής Ασίας, το οποίο σήμερα καλλιεργείται σε πολλά σημεία του πλανήτη με εύκρατο και τροπικό κλίμα.
Η κάνναβη είναι φυτό αυτοφυές και καλλιεργούμενο, ποώδες, ετήσιο, δίοικο (αρσενικό και θηλυκό), κλωστικό και ελαιοφόρο. Αναπτύσσεται σε υγρό έδαφος, σε όλες σχεδόν τις κλιματολογικές συνθήκες και φθάνει σε ύψος τα 1,5 – 7 μέτρα, ανάλογα το είδος, την ποικιλία και τις κλιματολογικές συνθήκες. Έχει ελάχιστους ‘’φυσικούς εχθρούς’’ και δεν απαιτεί τη χρήση ζιζανιοκτόνων και χημικών λιπασμάτων για να αναπτυχθεί. Εμπλουτίζει με θρεπτικά συστατικά το έδαφοςβελτιώνοντας την γονιμότητά του, ενώ το πλούσιο ριζικό σύστημα του φυτού προστατεύει το έδαφος
από τη διάβρωση.
Στο γένος κάνναβις ταξινομούνται συνήθως τρία διακριτά είδη: ‘Ημερη κάνναβις (Cannabis sativa), Ινδική κάνναβις (Cannabis indica) και Cannabis ruderalis.
Η ήμερη κάνναβις (κλωστική κάνναβις, cannabis sativa) έχει χρησιμοποιηθεί κατά το παρελθόν και στην Ελλάδα για την παρασκευή μεγάλης ποικιλίας προϊόντων, όπώς σχοινιά, υφάσματα κλπ. (βλ. επομ). Η ινδική κάνναβις συνδέεται με ψυχοδραστικές επιδράδεις και την παρασκευή χασίς λόγω των ουσιών που περιέχει.
xasis1 xasis2 xasis3

Ινδική κάνναβις
Στην ευρωπαϊκή αγορά ναρκωτικών απαντώνται τρία είδη κάνναβης:
η φυτική κάνναβη (μαριχουάνα), που παράγεται από αποξηραμένα άνθη, στελέχη και φύλλα του φυτού·
η ρητίνη της κάνναβης (χασίς), που παράγεται από τις ρητινώδεις εκκρίσεις καφέ ή μαύρου χρώματος του άνθους του φυτού, που αποξηραίνονται και πωλούνται συνήθως σε μορφή πλακιδίων, αλλά και σε μορφή σκόνης, και τέλος το σπανιότερο είδος,
το χασισέλαιο, το οποίο είναι ένα παχύρρευστο κολλώδες υγρό.

 

Search Our Site

anthologio
questionaire
epub flashbook
e pub pdf

Σημαντικό!

Τρείς είναι οι βασικοί παράγοντες που μπορούν να συντελέσουν στην ανάπτυξη του μεσολαβητικού ρόλου της αστυνομίας ειδικά στο ζήτημα της αστυνόμευσης των εξαρτημένων και αφορούν: α) την ανάπτυξη της ήπιας αστυνόμευσης, β) τον συγκερασμό της με τις πολιτικές μείωσης της βλάβης στον τομέα των εξαρτήσεων που ακολουθούνται από τους φορείς υγείας και γ) τη συνεχή μελέτη και εκτίμηση των επιπτώσεων που έχει η παγκοσμιοποιημένη διάσταση του προβλήματος των ναρκωτικών τόσο στο επίπεδο της προσφοράς όσο και της ζήτησης.