Επαγγελματική διαμόρφωση και εργασιακή νοοτροπία

Όπώς επισημαίνεται και από τη διεθνή βιβλιογραφία, η εργασιακή νοοτροπία ή ο λεγόμενος υποπολιτισμός της αστυνομίας, εκτός από παράμετρος αντίστασης σε καινοτομίες, συχνά συμβάλλει στην κατάχρηση της διακριτικής της ευχέρειας και οδηγεί σε άτυπα θεσμοποιημένες πρακτικές που είναι οριακής νομιμότητας ή απολύτως παράνομες. Πρόκειται για πρακτικές που άλλοτε είναι λειτουργικές για τους ίδιους τους αστυνομικούς ή αμβλύνουν το κατασταλτικό χαρακτήρα των νόμων καθώς ‘λύνουν’ άτυπα διαφόρων κατηγοριών προβλήματα. Άλλοτε όμως, και υπό συγκεκριμένες συνθήκες ανοχής, διευκολύνουν την παρανομία. Εκτός αυτών όμως, η ισχύς της εργασιακής νοοτροπίας έναντι του νόμου συχνά συσκοτίζει και υποβαθμίζει τόσο τους πραγματικούς κινδύνους και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αστυνομικοί, όσο και τις στερεοτυπικές αντιλήψεις που οδηγούν σε διακριτική μεταχείριση των αστυνομευόμενων.

Ο υπηρεσιακός έλεγχος και τα συστήματα λογοδοσίας που θεσμοθετούνται για την αντιμετώπιση τέτοιων πρακτικών οριακής νομιμότητας, είναι σωστό να πλαισιώνονται και από πολιτικές αναγνώρισης. Να αντιμετωπίζονται, δηλαδή, μέσω της παραδοχής- αναγνώρισης της ύπαρξής τους ως εξω-νομικών παραμέτρων που από την ίδια τη φύση του επαγγέλματος υπεισέρχονται στην άσκηση της αστυνόμευσης και να διερευνώνται τα χαρακτηριστικά τους και οι αρνητικές τους επιπτώσεις. Η αναγνώριση συμβάλλει, μεταξύ άλλων, στον εξορθολογισμό των προβλημάτων που ανακύπτουν κατά την άσκηση του αστυνομικού έργου, στην ανάπτυξη αυτοσυγκράτησης, νηφαλιότητας, συστηματικότητας και δικαιοκρισίας ως αντίδραση στις πιέσεις της εργασιακής απασχόλησης και στην ρουτίνα της καθημερινότητας. Η αναγνώριση οδηγεί επίσης σε αναστοχασμό και επανεκτίμηση των προβλημάτων, ώστε να μην επαναλαμβάνονται λάθη, να εντοπίζονται στερεοτυπικές αντιλήψεις και άτυπα θεσμοποιημένες πρακτικές, που ενδεχομένως συγκρούονται με το νόμο. Ειδικά στο ζήτημα που μας αφορά εδώ, η αντιμετώπιση των αρνητικών επιπτώσεων της εργασιακής νοοτροπίας της αστυνομίας μπορεί να οδηγήσει σε πρακτικές ήπιας αστυνόμευσης των εξαρτημένων ακόμα και σε περιστατικά κρίσεων ή σε περιοχές υψηλής συγκέντρωσης λιανικού εμπορίου ναρκωτικών κλπ. και τέλος σε μια αποτελεσματικότερη αυτοπροστασία των αστυνομικών.

Η επιστημονική έρευνα εδώ και πολλά χρόνια έχει αναλύσει τις παραμέτρους που οδηγούν στην ανάπτυξη υποπολιτισμών και εργασιακής νοοτροπίας μέσα στην αστυνομία. Τα αποτελέσματα των ερευνών αυτών, έχουν δείξει ότι συχνά ένα μέρος από αυτές τις παραμέτρους οφείλονται σε διαρθρωτικές δυσλειτουργίες του αστυνομικού συστήματος. Αυτά τα ζητήματα πραγματεύεται η επόμενη ενότητα.

Search Our Site

anthologio
questionaire
epub flashbook
e pub pdf

Σημαντικό!

Τρείς είναι οι βασικοί παράγοντες που μπορούν να συντελέσουν στην ανάπτυξη του μεσολαβητικού ρόλου της αστυνομίας ειδικά στο ζήτημα της αστυνόμευσης των εξαρτημένων και αφορούν: α) την ανάπτυξη της ήπιας αστυνόμευσης, β) τον συγκερασμό της με τις πολιτικές μείωσης της βλάβης στον τομέα των εξαρτήσεων που ακολουθούνται από τους φορείς υγείας και γ) τη συνεχή μελέτη και εκτίμηση των επιπτώσεων που έχει η παγκοσμιοποιημένη διάσταση του προβλήματος των ναρκωτικών τόσο στο επίπεδο της προσφοράς όσο και της ζήτησης.