Η θέση και οι ρόλοι του εξαρτημένου χρήστη στο σύστημα αγοράς ναρκωτικών

1. Το πεδίο της ζήτησης ναρκωτικών είναι ένας χώρος κοινωνικής διαλογής για τους χρήστες που λειτουργεί σε φθίνουσα κλίμακα. Πουθενά και κανείς δεν αναφέρει από όσους ρωτήθηκαν στην έρευνα του Ο.ΚΑ.ΝΑ., μία κινητικότητα των χρηστών προς τα πάνω, δηλαδή, προς το επαγγελματικό εμπόριο. Οι χρήστες κατά κανόνα είναι αναλώσιμοι. Ακόμα και στις περιπτώσεις εκείνες κατά τις οποίες οι χρήστες σε κάποιο στάδιο πέρασαν στην μικροεμπορία, ακριβώς το γεγονός ότι είναι χρήστες δεν τους επιτρέπει να κινηθούν προς τα πάνω καθώς δεν παρέχουν τα εχέγγυα εμπιστοσύνης στο επαγγελματικό κύκλωμα εμπορίας. Αντίθετα, οι μικρέμποροι συχνά πέφτουν στην κοινωνική κατάσταση του εξαρτημένου χρήστη. Επομένως, η προοπτική του μέσου εξαρτημένου χρήστη είναι η διατήρησή του σε αυτό το επίπεδο, για όσο χρονικό διάστημα μπορεί ο ίδιος να παραμείνει σε αυτό, ενώ στη συνέχεια μπορεί να επέλθει είτε ο θάνατος είτε να οδηγηθεί στην απεξάρτηση. Συνεπώς, σε αντίθεση με τη νόμιμη αγορά, οι εξαρτημένοι χρήστες φαίνεται να έχουν εξαιρετικά περιορισμένες δυνατότητες να περάσουν από την εξάρτηση στην επαγγελματική εμπορία και να κάνουν μια εγκληματική καριέρα στο εμπόριο ναρκωτικών. Ακόμα και όταν έχουν συλληφθεί με μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών (τουλάχιστον αυτοί που έχουν εμπλακεί με το νόμο ή έχουν καταγραφεί ως χρήστες μέσω φορέων), αποτελούν μια «αναλώσιμη» κατηγορία εμπλεκομένων με το εμπόριο ναρκωτικών.

2. Ο χρήστης επειδή μετατρέπεται σε πολυ-χρήστη, περνάει από ουσία σε ουσία ή και αυξάνει την ποσότητα της βασικής ουσίας. Στο στάδιο κατά το οποίο η ζωή του εξαρτημένου χρήστη αρχίζει να καθορίζεται από την ουσία, τότε ο εξαρτημένος χρήστης γίνεται βαποράκι. Σε αυτό το στάδιο περίπου αρχίζει να συμβάλλει και ο ίδιος στην εξάπλωση-αύξηση του καταναλωτικού κοινού και στην εξάπλωση της ζήτησης: προσπαθεί να διαθέσει ναρκωτικά σε νέους πελάτες που τους μυεί, βρίσκει πελάτες στην ανοικτή πιάτσα για λογαριασμό του προμηθευτή του έναντι δωρεάν δόσης, διακινεί ο ίδιος μικροποσότητες είτε κόβοντας τη δική του δόση είτε, αν έχει λεφτά, αγοράζοντας μια μεγαλύτερη ποσότητα και πουλώντας μέρος αυτής.

3. Η συμβολή ενός εξαρτημένου στην ανατροφοδότηση της ζήτησης, στο πλασάρισμα δηλαδή σε νέους πελάτες αλλά και σε άτομα που είναι ήδη χρήστες, δεν είναι μια διαδικασία χωρίς όρους: προηγείται ένα στάδιο δοκιμασίας κατά το οποίο κρίνεται η αξιοπιστία του ενδιαφερόμενου σύμφωνα με τους όρους της αγοράς ναρκωτικών. Ο εξαρτημένος, προκειμένου αποτελέσει μέρος του συστήματος ναρκωτικών (δηλ. να πουλήσει ναρκωτικά ή να βρει νέους πελάτες), «δοκιμάζεται» προηγουμένως από τον μικρέμπορο και μικροδιακινητή που του προμηθεύει ναρκωτικά. Χρήστες και αστυνομικοί αναφέρουν ότι ο ενδιαφερόμενος πωλητής δίνει δοκιμαστικά στον υποψήφιο μεταπωλητή (εξαρτημένο που θα γίνει βαποράκι) πρώτα να πουλήσει μία, δύο ή και τρεις φορές. Ταυτόχρονα, ρωτάει στην πιάτσα για το ποιόν του. Εάν καταφέρει να πουλήσει σε σύντομο χρόνο, ώστε να μπορεί να ανατροφοδοτηθεί και ταυτόχρονα δεν καρφώσει ή δεν κάνει παρασπονδίες ή δεν φέρει ‘όλη την αστυνομία στο κατόπι του’ (δεν καρφωθεί δηλαδή ο ίδιος), τότε τον κάνει πελάτη–μεταπωλητή.

4. Οι χρήστες εμπλέκονται συστηματικά με το εμπόριο ναρκωτικών σε όλα τα επίπεδα. Κυρίως, όμως, πρόκειται για μικρεμπόριο (βαποράκια-προμηθευτές) για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν τη δόση τους. Το χρονικό διάστημα που επιδίδονται στη δραστηριότητα αυτή, είναι πολύ μεγάλο και σε αρκετές περιπτώσεις δεν σταματάει ποτέ. Τα χρήματα που βγάζει, σε κάθε περίπτωση τα επενδύει στην αγορά ναρκωτικών και πάλι. Από ό,τι φαίνεται, όσο έχει χρήματα μπορεί να βρει πιο καθαρό ναρκωτικό ή να αγοράσει σε φθηνότερες τιμές χωρίς μεσάζοντες από την μεσαία πηγή (βλ. Ζεφύρι ή άλλο όπου έχει τσιγγάνους/Αλβανούς στα προάστια). Όταν πια εξαθλιωθεί, φθάνει στην Ομόνοια (βλ. για όλα έρευνα Ο.ΚΑ.ΝΑ. (Βιδάλη, 2008)).

Search Our Site

anthologio
questionaire
epub flashbook
e pub pdf

Σημαντικό!

Τρείς είναι οι βασικοί παράγοντες που μπορούν να συντελέσουν στην ανάπτυξη του μεσολαβητικού ρόλου της αστυνομίας ειδικά στο ζήτημα της αστυνόμευσης των εξαρτημένων και αφορούν: α) την ανάπτυξη της ήπιας αστυνόμευσης, β) τον συγκερασμό της με τις πολιτικές μείωσης της βλάβης στον τομέα των εξαρτήσεων που ακολουθούνται από τους φορείς υγείας και γ) τη συνεχή μελέτη και εκτίμηση των επιπτώσεων που έχει η παγκοσμιοποιημένη διάσταση του προβλήματος των ναρκωτικών τόσο στο επίπεδο της προσφοράς όσο και της ζήτησης.