Η πόλη και οι ‘φυλές’ του δρόμου

Παρά το γεγονός ότι η πόλη, και ειδικά η σύγχρονη Μητρόπολη, χαρακτηρίζεται από την αποδιάρθρωση των παραδοσιακών αξιών και προτύπων συμπεριφοράς που ήταν χαρακτηριστικά και του αγροτικού κόσμου και μιας καθώς πρέπει εργατικής τάξης κατά τη διάρκεια μεγάλου μέρους του 20ου αιώνα, έρευνες έχουν δείξει ότι τα πρότυπα συμπεριφοράς μέσα στην πόλη δεν αναπτύσσονται ομοιογενώς. Αντίθετα, υπάρχουν πάντοτε κοινωνικοί θύλακες, δηλαδή, ομάδες πληθυσμού μιας περιοχής που διατηρούν πρότυπα συμπεριφοράς βασισμένα σε παραδοσιακές αξίες ή σε παραλλαγές αυτών των αξιών, τα οποία τελικά οδηγούν στην παρανομία. Σε μία έρευνα του 1967 που είχε μεγάλη επίδραση στην κατανόηση της βίας και της εγκληματικότητας στα μεγάλα αστικά κέντρα και ειδικά των ανθρωποκτονιών, διαπιστώθηκε ότι η βία στα μεγάλα αστικά κέντρα αναπτύσσεται και ως ένα υπο-πολιτισμικό σύστημα που δίνει μεγάλη αξία στην τιμή και στην υπόληψη μέσα από άτυπους κανόνες που η παραβίασή τους επιφέρει τιμωρία (κυρώσεις), η δε συμμόρφωση με αυτούς, επιβράβευση και κύρος. Αυτό τουποπολιτισμικό σύστημα επιβάλλει συγκεκριμένους τύπους αναμενόμενης συμπεριφοράςκαι μεταβιβάζεται από γενιά σε γενιά [ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 10].

Η έρευνα αυτή άνοιξε το δρόμο για μια νέα θεώρηση της βίας του δρόμου. Σε μία πιο πρόσφατη έρευνα του τέλους της δεκαετίας του ’90 (Anderson, 1998) διαπιστώθηκε ότι οι άνθρωποι που βιώνουν ακραίες μορφές βίας, ως σχεδόν συστατικό στοιχείο της γειτονιάς τους, αναπτύσσουν μηχανισμούς και τρόπους αντίδρασης απέναντι σε αυτά τα προβλήματα, οι οποίοι δεν είναι πάντα νόμιμοι. Αυτοί οι τρόποι τους βοηθούν μεν να επιβιώνουν, αλλά ταυτόχρονα συμβάλλουν ώστε ολόκληρες ομάδες πληθυσμού να καταλήξουν να λύνουν τα προβλήματα τους έξω από το νόμο. Η λιανική αγορά ναρκωτικών έχει μεγάλο μερίδιο συμβολής σε τέτοιες μορφές άτυπης κοινωνικής αντίδρασης. Η έρευνα στην οποία αναφερόμαστε έγινε σε γειτονιές των Αφρο-Αμερικανών στο κέντρο της Φιλαδέλφειας (Η.Π.Α.) το 1998 από τον Elijah Anderson και τον οδήγησε στη διατύπώςη της υπο-πολιτισμικής θεωρίας για τον «κώδικα του δρόμου» (code of the streets) [ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 10],που αναφέρεται ακριβώς σε αυτήν την άτυπη κοινωνική αντίδραση. Ο κώδικας αυτός αποτελεί ένα πλαίσιο άτυπων κανόνων συμπεριφοράς αλλά και απάντησης/αντίδρασης σε προκλήσεις, αναφέρεται δε ως κώδικας επιβίωσης στο δρόμοσε συνθήκες κοινωνικής υποβάθμισης. Επίσης, ο κώδικας συνδέεται με το αξιακό σύστημα των κατώτερων κοινωνικών τάξεων, ως αντίδραση στην απομόνωση και στην αλλοτρίωση που βιώνουν. Στο πλαίσιο του ξεχωρίζουν ο σεβασμός από τους άλλους και η βία ως άμυνα. Έτσι ο «κώδικας του δρόμου» αποτελεί έναν άτυπο τρόπο ρύθμισης της βίας με άμεσο, έμμεσο, λεκτικό και εξωλεκτικό τρόπο.

Αν όλα όσα αναφέρθηκαν προηγουμένως χαρακτηρίζουν γενικά το φαινόμενο της αστικής ανάπτυξης και της εγκληματικότητας που τη συνοδεύει, στη συνέχεια είναι αναγκαίο να επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον μας στην Ελλάδα και ειδικά στη μεγαλύτερη πόλη της την Αθήνα.

Search Our Site

anthologio
questionaire
epub flashbook
e pub pdf

Σημαντικό!

Τρείς είναι οι βασικοί παράγοντες που μπορούν να συντελέσουν στην ανάπτυξη του μεσολαβητικού ρόλου της αστυνομίας ειδικά στο ζήτημα της αστυνόμευσης των εξαρτημένων και αφορούν: α) την ανάπτυξη της ήπιας αστυνόμευσης, β) τον συγκερασμό της με τις πολιτικές μείωσης της βλάβης στον τομέα των εξαρτήσεων που ακολουθούνται από τους φορείς υγείας και γ) τη συνεχή μελέτη και εκτίμηση των επιπτώσεων που έχει η παγκοσμιοποιημένη διάσταση του προβλήματος των ναρκωτικών τόσο στο επίπεδο της προσφοράς όσο και της ζήτησης.