Παγκόσμιες εναλλακτικές πολιτικές

Έως τώρα οι πολιτικές στις οποίες αναφερθήκαμε αφορούν χώρες της Ε.Ε. και την Ελλάδα, όπου ισχύει γενικά η απαγορευτική πολιτική και με πολλές διαφοροποιήσεις κατά χώρα. Ο συνδυασμός της απαγορευτικής πολιτικής με τον «πόλεμο στα ναρκωτικά» (war on drugs, όπώς ονομάζεται η σκληρή καταστολή που έχει επικρατήσει τα τελευταία πενήντα χρόνια) δεν φαίνεται ότι είχαν αποτέλεσμα. Συχνά δε τα αποτελέσματα τους, ειδικά του «πολέμου στα ναρκωτικά», χαρακτηρίζονται περίπου καταστροφικά (Global Commission On drugs 2011 & Rolles, St., et al., 2012). Πολλές χώρες στράφηκαν σε εναλλακτικές επιλογές.

Κατά συνέπεια, εκτός από την καθαρή απαγορευτική πολιτική έχουν αναπτυχθεί ως εναλλακτικά της απαγόρευσης ορισμένα πρότυπα ελεγχόμενης νόμιμης διαθεσιμότητας ναρκωτικών, που έχουν εφαρμοστεί σε ορισμένα κράτη. Για παράδειγμα, τα coffee shops στηνΟλλανδία και τα κοινωνικά clubs όπώς στην Ισπανία, στο Κολοράντο και στηνΟυρουγουάη. Με αυτό τον τρόπο, ελέγχεται η παράνομη αγορά, οι τιμές και οι αρνητικές συνέπειες καθώς και οι βλάβες που προκαλούνται από τη διακίνηση και την παρανομία. Για την εφαρμογή όμως κάθε εναλλακτικής πολιτικής πρέπει κανείς να υπολογίζει μία σεριά από παράγοντες, όπώς τα οφέλη και το κόστος της πολιτικής αυτής (Briones, A., Cumsille, F., Henao, A., Pardo, B., (eds.), 2013).

Υποστηρίζεται πάντως ότι είναι αναγκαίο να υπάρξει ένα διαφοροποιημένο σύστημα παρέμβασης ανάλογα με τα διάφορα στάδια που διέρχεται η διαδικασία της παραγωγής, διακίνησης και κατανάλωσης ναρκωτικών. Συνεπώς, κάθε στάδιο (καλλιέργεια, παραγωγή, διανομή, μεταφορά, πώληση καιχρήση) πρέπει να αναλύεται χωριστά, ώστε να γίνεται καλύτερα κατανοητός ο σκοπός και η επίπτωση που έχει κάθε τέτοιο στάδιο στο πρόβλημα των ναρκωτικών. Από αυτήν την άποψη, από τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών, για παράδειγμα, προτείνεται ένα σύστημα μάλλον περιστασιακής πρόληψηςπου έχει ως άξονα παρεμβάσεις διακριτές σε τομείς όπώς: α) την κοινωνική οργάνωση του προβλήματος των ναρκωτικών, β) τους τομείς που προκαλούν ανασφάλεια και γ) τις πολιτικές υγείας. Πρόκειται για ένα σύστημα παρεμβάσεων που εφαρμόζεται σε διάφορα κράτη της Λ.Αμερικής που ως γνωστόν είναι χώρες παραγωγής κόκας και κοκαΐνης (Briones, A., Cumsille, F., Henao, A., Pardo, B., (eds), 2013).

Στο πλαίσιο του προαναφερόμενου συστήματος πρόληψης, ακολουθούνται για παράδειγμα, προγράμματα εκρίζωσης παράνομωνφυτειών και πολιτικές μείωσης των καλλιεργειών κόκας ή εναλλακτική ανάπτυξη μέσω οικονομικής συνδρομής σε μετρητά και ενίσχυση κοινοτήτων με χαμηλά εισοδήματα, προκειμένου να προσανατολιστούν σε άλλες καλλιέργειες. Οι πολιτικές αυτές, ωστόσο, δεν είχαν επιτυχία, καθώς δεν είχε προετοιμαστεί ούτε η αστυνομία ούτε η κοινωνία για να τις δεχθεί και κυρίως να αποδεχθεί τις συνέπειές τους. Η εναλλακτική ανάπτυξη συνδέθηκε άμεσα με προγράμματα κοινωνικής πολιτικής. Ωστόσο, η εναλλακτική ανάπτυξη, όπου εφαρμόστηκε, είχε περιορισμένη εμβέλεια και συνέπειες, συχνά και εξαιτίας των σοβαρών περιορισμών που συνεπάγονταν η προώθησή της σχετικά με την ασφάλεια, αλλά και επειδή δεν έγινε δυνατό να περιορίσει την μετάθεση των παράνομων φυτειών σε άλλες περιοχές.

Search Our Site

anthologio
questionaire
epub flashbook
e pub pdf

Σημαντικό!

Τρείς είναι οι βασικοί παράγοντες που μπορούν να συντελέσουν στην ανάπτυξη του μεσολαβητικού ρόλου της αστυνομίας ειδικά στο ζήτημα της αστυνόμευσης των εξαρτημένων και αφορούν: α) την ανάπτυξη της ήπιας αστυνόμευσης, β) τον συγκερασμό της με τις πολιτικές μείωσης της βλάβης στον τομέα των εξαρτήσεων που ακολουθούνται από τους φορείς υγείας και γ) τη συνεχή μελέτη και εκτίμηση των επιπτώσεων που έχει η παγκοσμιοποιημένη διάσταση του προβλήματος των ναρκωτικών τόσο στο επίπεδο της προσφοράς όσο και της ζήτησης.