Ένταξη στο εργασιακό περιβάλλον

Ο κόσμος των ναρκωτικών, όπώς ήδη συνοπτικά περιγράφηκε, είναι ένας βίαιος κόσμος. Εάν σε κάτι διαφέρει η αστυνόμευση των ναρκωτικών στο επίπεδο του ελέγχου της ζήτησης ειδικά στο δρόμο, από άλλες τυπολογίες αστυνόμευσης, είναι ακριβώς το γεγονός ότι οι αστυνομικοί δεν καλούνται να αστυνομεύσουν συνήθεις παράνομους, αλλά ανθρώπους που βρίσκονται έξω από τη δυνατότητα να ελέγξουν το εαυτό τους και ταυτόχρονα έχουν χάσει (προσωρινά υπό την επίδραση της δόσης και της ζωής στην πιάτσας) αυτό που προστατεύει τους ανθρώπους από την κοινωνία πρώτα σε ψυχολογικό επίπεδο (άρση αναστολών): δεν τους ενδιαφέρει να εκτεθούν δημόσια, εάν πρόκειται να ικανοποιήσουν την ανάγκη τους να λάβουν την ουσία ή τις ουσίες.

Η καθημερινή λοιπόν όψη των δρόμων ή του δρόμου μιας περιοχής που έχει γίνει πιάτσα είναι η περιφορά ή παραμονή των εξαρτημένων σε συγκεκριμένο δρόμο, πλατεία κλπ. Εκεί ζουν στον δικό τους κόσμο, όπώς έχουμε ήδη αναφέρει, ενημερώνονται για τα δικά τους ενδιαφέροντα κλπ.

Η θέαση νέων ανθρώπων που στέκονται ή κείτονται εξαθλιωμένοι στο δρόμο, είναι βρώμικοι, έχουν παραιτηθεί από τη φροντίδα του εαυτού τους, κατά περίπτωση γίνονται επιθετικοί, βρίζουν κλπ., που αποκαλύπτουν τα λαβωμένα από τις ενέσεις σώματά τους σε κοινή θέα, που επιδίδονται σε μικροεγκλήματα ακόμα και μεταξύ τους, δεν αποτελούν μόνο εικόνες βίας. Αυτές οι καταστάσεις πλαισιώνονται και από συμβολισμούς και στερεότυπα που η ίδια η Πολιτεία έχει καλλιεργήσει. Όλο και περισσότεροι πολίτες αναπαράγουν σε βάρος των εξαρτημένων τέτοιες θεωρήσεις και, όταν δεν στρέφονται εναντίον τους, τους χαρακτηρίζουν «ντροπή», «εστία μόλυνσης», κίνδυνο, όχληση, ‘ρεμάλια’, εγκληματίες, και κυρίως «ξένους» και άρρωστους που πάσχουν από ασθένειες, η πραγματική επικινδυνότητα των οποίων αναμειγνύεται με τους μύθους των μέσων μαζικής ενημέρωσης (Μ.Μ.Ε.) και τις αφηγήσεις τρίτων. Αυτός ο συνδυασμός ορατής βίας που βιώνει ο «άλλος», κινδύνων και ανάγκης επιβολής της τάξης, αποτελεί την καθημερινότητα του αστυνομικού περιπολίας σε περιοχές που υπάρχει υψηλή συγκέντρωση τέτοιων ομάδων.

Ο αστυνομικός περιπολίας, ειδικά ο πρωτόπειρος, δεν έχει εκπαιδευτεί για την αστυνόμευση τέτοιων πληθυσμών. Συχνά μάλιστα δεν γνωρίζει καθόλου τον κόσμο αυτόν (ειδικά όταν έρχεται από επαρχία). Κατά συνέπεια, όχι μόνο δέχεται ασυνείδητα σκληρή βία παρατηρώντας τους άλλους, αλλά και στο συνειδητό του η κατάσταση αυτή συχνά γίνεται αντιληπτή με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο κάποιος αντιλαμβάνεται την παρουσία του σε εμπόλεμη ζώνη.

 Πρόκειται για μια άγρια κοινωνικοποίηση στην αστυνόμευση των μεγάλων αστικών κέντρων κυρίως, η οποία με τον καιρό «συνηθίζεται», όπώς λένε, αλλά το σημαντικό είναι ότι σε ένα ψυχολογικό επίπεδο, οι αστυνομικοί που έχουν την εξουσία να ασκούν βία, σε αυτήν την περίπτωση την υφίστανται οι ίδιοι ως άτομα πριν να την ασκήσουν.

Τι συνέπειες έχει αυτό; Το περιγράφουν οι ίδιοι οι αστυνομικοί που εκπαιδεύτηκαν στο πρόγραμμα.

Search Our Site

anthologio
questionaire
epub flashbook
e pub pdf

Σημαντικό!

Τρείς είναι οι βασικοί παράγοντες που μπορούν να συντελέσουν στην ανάπτυξη του μεσολαβητικού ρόλου της αστυνομίας ειδικά στο ζήτημα της αστυνόμευσης των εξαρτημένων και αφορούν: α) την ανάπτυξη της ήπιας αστυνόμευσης, β) τον συγκερασμό της με τις πολιτικές μείωσης της βλάβης στον τομέα των εξαρτήσεων που ακολουθούνται από τους φορείς υγείας και γ) τη συνεχή μελέτη και εκτίμηση των επιπτώσεων που έχει η παγκοσμιοποιημένη διάσταση του προβλήματος των ναρκωτικών τόσο στο επίπεδο της προσφοράς όσο και της ζήτησης.