Στερητικό σύνδρομο από βενζοδιαζεπίνες (ΒΖΔ)

Οι βενζοδιαζεπίνες (τα ηρεμιστικά όπώς το stedon, hipnosedon, vulbegal, lexotanil, tavor, Xanax και άλλα) είναι εξαρτησιογόνες ουσίες και όπώς όλες οι ουσίες που προκαλούν εξάρτηση προκαλούν ανοχή και σύνδρομο στέρησης.

Το σύνδρομο στέρησης από ΒΖΔ χαρακτηρίζεται από: ναυτία ή εμετούς, άγχος, ευερεθιστότητα, ανησυχία, αϋπνία, τρόμο (όχι πάντα προεξάρχον σύμπτωμα), εφίδρωση, κόπώςη και αδυναμία, σπασμούς, ένταση και κάποιες φορές μπορεί να φτάσει ακόμη και σε παραλήρημα (σε ιδιαίτερες περιπτώσεις με ισχυρό βαθμό εξάρτησης). Το κυρίαρχο σύμπτωμα είναι το άγχος και η αυπνία, συμπτώματα επώδυνα αλλά οπώςδήποτε όχι θανατηφόρα.

Επίσης, συχνό είναι το φαινόμενο της «αναπήδησης», δηλαδή της εμφάνισης των συμπτωμάτων για τα οποία το άτομο κατέφυγε στη χορήγηση των φαρμάκων σε πιο έντονη μορφή. Αν κάποιος δηλαδή ξεκίνησε τα φάρμακα γιατί είχε άγχος, όταν τα σταματήσει τότε έχει για ένα διάστημα ακόμα μεγαλύτερο άγχος. Η χρήση ΒΖΔ μπορεί να γίνεται και από χρήστες άλλων ουσιών (κυρίως
οπιοειδών), όταν δεν έχουν πρόσβαση στην ουσία που θέλουν να χορηγήσουν.

Το σύνδρομο στέρησης μπορεί να εμφανιστεί σε διάστημα μεταξύ λίγων ωρών έως μιας εβδομάδας, μετά τη διακοπή λήψης της ουσίας.

Το σύνδρομο στέρησης από βενζοδιαζεπίνες μπορεί (σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις) να οδηγήσει στον θάνατο. Αυτό συμβαίνει επειδή τα φάρμακα αυτά, όταν διακοπούν απότομα (σε άτομα που παίρνουν πολύ μεγάλες δόσεις), αυξάνουν την πιθανότητα να πάθει κάποιος επιληπτική κρίση (επιληψία) και μία επιληπτική κρίση που δεν σταματά από μόνη της μετά από λίγο χρόνο (αυτό γίνεται συνήθως) μπορεί να αποστερήσει τον εγκέφαλο από το απαραίτητο οξυγόνο και τελικά να οδηγήσει σε θάνατο ή εγκεφαλική βλάβη (μόνιμη).

Τα στερητικά λοιπόν των ηρεμιστικών (βενζοδιαζεπινών) είναι δυνητικά πιο επικίνδυνα από τα στερητικά της ηρωίνης. Αυτό δεν το ξέρουν και δεν το καταλαβαίνουν οι χρήστες και έτσι αποδίδουν ότι και να τους συμβαίνει σε «χαρμάνα» (στέρηση) της ηρωίνης και όποιες ενοχλήσεις αισθάνονται τις αποδίδουν (εντελώς λανθασμένα) στην ηρωίνη.

Τα στερητικά συμπτώματα των ηρεμιστικών μοιάζουν σε σημαντικό βαθμό με τα συμπτώματα στέρησης από τα οπιοειδή (την ηρωίνη). Επίσης είναι σίγουρο ότι όλοι οι εξαρτημένοι που συλλαμβάνονται είναι «πολυεξαρτημένοι» (δηλαδή εξαρτημένοι σε παραπάνω από μία ουσίες). Μπορεί ο εξαρτημένος να δηλώνει χρήστης ηρωίνης αλλά αυτό που δηλώνει είναι ότι, από όλες τις ουσίες που χρησιμοποιεί, προτιμά την ηρωίνη. Η αλήθεια όμως είναι ότι ο εξαρτημένος (πιθανά) στο οινόπνευμα (αλκοόλ) μπορεί να κάνει ΚΑΙ χρήση (όταν έχει τη δυνατότητα) κοκαΐνης, αμφεταμινών κλπ.

Ποιες είναι οι αντιδράσεις που ενδείκνυνται, όταν κάποιος χρήστης που έχει συλληφθεί, δηλώνει ότι είναι σε στέρηση (περνάει χαρμάνα):

Καταρχάς είναι αναγκαίο να μείνουμε ψύχραιμοι και να τον παρατηρήσουμε: Έχει πράγματι στερητικά συμπτώματα; Είναι χλωμός, αγχωμένος, ιδρώνει, τρέχει η μύτη του, έχει διάρροιες; Κάνει εμετό; Έχει εκνευρισμό; Περπατάει πάνω-κάτω ή είναι ξαπλωμένος και βογκάει;

Αν απλώς παραπονείται ή είναι αγχώδης, αυτό πιθανά να οφείλεται στο γεγονός ότι από την σύλληψη του δεν έχει κάνει χρήση ΚΑΙ στις βενζοδιαζεπίνες (τα ηρεμιστικά) ΚΑΙ στο χασίς ΚΑΙ στη νικοτίνη Και αισθάνεται άγχος και φοβάται, γιατί έχει περάσει αρκετός χρόνος από την τελευταία φορά που έκανε χρήση.

i. Ο κρατούμενος ή άλλος χρήστης (π.χ. στο δρόμο ή σε κλήση περιστατικού) πρέπει να ερωτηθεί πότε έκανε χρήση και να μην ρωτήσουμε μόνο για ηρωίνη (πρέζα) αλλά και για «χάπια» (vulbegal hinosedon ή κάτι άλλο). Αν έχει πάρει και ηρεμιστικά και ομολογεί χρήση μεγάλων δόσεων ηρεμιστικών (10-20 χάπια την ημέρα), καλύτερα να ελεγχθεί από γιατρό για να λάβει κάποια αγωγή.
ii. Κάποιος που παραπονείται για έντονα στερητικά (πόνοι που σφαδάζει, διάρροιες που δεν μπορεί να κρατηθεί κλπ.) αν είναι δυνατόν πρέπει να πάει στο νοσοκομείο για έλεγχο και για να λάβει κάποια
φάρμακα.
iii. Αν δεν είναι δυνατόν έστω και προσωρινά,να μεταφερθεί ΑΜΕΣΑ σε νοσοκομείο, είναι ανάγκη να μείνει σε ένα χώρο που να είναι ζεστός,να έχει πρόσβαση σε τουαλέτα και να του δίδεται νερό ή κόκα-κόλα (πιθανότατα δεν θα έχει όρεξη για να πιεί ή να φάει καθώς τα στερητικά φέρνουν και ναυτία και τάση προς έμετο). Η «ξεθυμασμένη» (δηλαδή αυτή που έχει αφεθεί ανοικτή και έχει φύγει το διοξείδιο του άνθρακα) κόκα-κόλα έχει τα περισσότερα στοιχεία που χάνονται από τους εμετούς και δεν είναι ερεθιστική στο στομάχι, σε αντίθεση με την κανονική κόκα κόλα και θα πρέπει να του προσφερθεί, όπώς και το νερό, σε περιπτώσεις που κάνει πολλούς εμετούς.
iv. Πρέπει πάντως αργά ή γρήγορα να μεταφερθεί στο νοσοκομείο, όπου οι γιατροί θα εκτιμήσουν καλλίτερα την κατάσταση του. Υπενθυμίζεται ότι ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΣΤΕΡΗΤΙΚΑ ΗΡΩΙΝΗΣ (όσο άσχημη και αν είναι η εικόνα του, όσο άσχημα και να αισθάνεται).
v. Αντίθετα, τα στερητικά από βενζοδιαζεπίνες είναι δυνητικά (πολύ σπάνια) θανατηφόρα και τα στερητικά από ΑΛΚΟΟΛ σε άτομα εξαρτημένα είναι ΠΟΛΥ πιο επικίνδυνα. Συνεπώς,θα πρέπει απαραίτητα να αντιμετωπίζονται με μεταφορά στο νοσοκομείο.

Άμεση φαρμακευτική συνδρομή για την ανακούφιση του στερητικού συνδρόμου:

  • Ναυτία – εμετός: Αtarax
  • Διάρροια: Imodium
  • Κράμπες και πόνο στις αρθρώσεις: Aντιφλεγμονώδη μη στεροειδή
  • Για την αντιμετώπιση της υπερικινητικότητας: Disipal

 

Search Our Site

anthologio
questionaire
epub flashbook
e pub pdf

Σημαντικό!

Τρείς είναι οι βασικοί παράγοντες που μπορούν να συντελέσουν στην ανάπτυξη του μεσολαβητικού ρόλου της αστυνομίας ειδικά στο ζήτημα της αστυνόμευσης των εξαρτημένων και αφορούν: α) την ανάπτυξη της ήπιας αστυνόμευσης, β) τον συγκερασμό της με τις πολιτικές μείωσης της βλάβης στον τομέα των εξαρτήσεων που ακολουθούνται από τους φορείς υγείας και γ) τη συνεχή μελέτη και εκτίμηση των επιπτώσεων που έχει η παγκοσμιοποιημένη διάσταση του προβλήματος των ναρκωτικών τόσο στο επίπεδο της προσφοράς όσο και της ζήτησης.