Η στάση της κοινότητας

Είναι γνωστό ότι η ανάπτυξη της πιάτσας του δρόμου συναρτάται με την υποβάθμιση περιοχών, την εγκατάλειψη από παλαιούς κατοίκους και κυρίως την εγκατάσταση εξαθλιωμένων ομάδων πληθυσμού στην περιοχή αυτή, γνωρίσματα που είναι τυπικά στην περίπτωση της Αθήνας. Συνολικά η πιάτσα του δρόμου συναρτάται με την αποδιάρθρωση του κοινωνικού ιστού. Η παρουσία όμως
εξαρτημένων ατόμων σε μια γειτονιά δε σχετίζεται πάντοτε με την ανάπτυξη της πιάτσας του δρόμου, αλλά με την εγκατάσταση στη γειτονιά αυτή ατόμων ή οικογενειών των οποίων κάποιο μέλος ενεπλάκη με τα ναρκωτικά. Η στάση της κοινότητας είναι καθοριστική για τη μείωση της βλάβης, αλλά και για τη μείωση της προσφοράς, τη στήριξη των εξαρτημένων κλπ.

Για το λόγο αυτό, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η ανάλυση που προκύπτει από τις απαντήσεις των αστυνομικών σχετικά με την αντίδραση της κοινότητας απέναντι στους εξαρτημένους.

Το σύνολο των εκπαιδευομένων στη Θεσσαλονίκη και το 88,4% των εκπαιδευομένων στην Αθήνα πιστεύουν σύμφωνα με την εμπειρία τους ότι η σταθερή παρουσία των εξαρτημένων σε μια περιοχή αντιμετωπίζεται από τους κατοίκους και τους επαγγελματίες με παράπονα και κλήσεις προς την αστυνομία, ενώ το 48,5% των εκπαιδευομένων θεωρεί ότι οι εξαρτημένοι αντιμετωπίζονται με
φόβο. Δηλαδή, μόλις δουν δουν κάποιο εξαρτημένο απομακρύνονται οι ίδιοι, μαζεύουν τα παιδιά τους κλπ.

Σύμφωνα με όσα προκύπτουν από τις απαντήσεις των αστυνομικών,οι κάτοικοι δεν φαίνεται να έχουν σχέσεις με τους εξαρτημένους .Δεν τους πλησιάζουν, παραμένουν αδιάφοροι, φοβούντια και αντιδρούν κατά κανόνα βίαια κάνοντας κυρίως χρήση λεκτικής βίας. Ένα μικρό ποσοστό των κατοίκων αντιδρούν με ήπιους τρόπους. Σημείο αναφοράς των κατοίκων αποτελεί η αστυνομία. Ωστόσο,πολλοί λίγοι αστυνομικοί έχουν παρατηρήσει ότι οι κάτοικοι δείχνουν κάποια ιδιαίτερη ανοχή ή ελάχιστη συμπόνια προς τους εξαρτημένους, παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι αστυνομικοί αναφέρουν ότι οι κάτοικοι αντιδρούν με το αίτημα προς την αστυνομία να πιάσει τους εμπόρους γιατί θεωρούν ότι, όπώς χαρακτηριστικά αναφέρουν, «τα παιδία έχουν παρασυρθεί».

Συνολικά, η στάση της κοινότητας της γειτονιάς περιγράφεται από τους αστυνομικούς μάλλον και κατά κανόνα παθητική, εναποθέτοντας τις αντιδράσεις της στην αστυνομία. Διαπιστώνεται, ωστόσο, μια λιγότερο ενεργητική στάση των κατοίκων και επαγγελματιών στην Αθήνα και περισσότερο ενεργητική στη Θεσσαλονίκη. Εκτός από το φόβο και τη λεκτική βία, όλες οι άλλες εκδοχές
αντίδρασης για τις οποίες ρωτήθηκαν οι αστυνομικοί, καταγράφονται περισσότερο έντονες στη Θεσσαλονίκη σε σύγκριση με την Αθήνα, αν και οι κλήσεις και τα παράπονα προς την αστυνομία είναι λιγότερα στη Θεσσαλονίκη από ότι στην Αθήνα. Το γεγονός αυτό μπορεί να υποδεικνύει μια τάση αυτορρύθμισης της γειτονιάς ή μια έλλειψη εμπιστοσύνης στην αστυνομία ή τέλος μια πιο συνεκτική
κοινωνία.

Παρόλα αυτά, για την ασφαλή εκτίμηση αυτών των τάσεων,θα πρέπει να ληφθούν υπόψη και άλλοι παράγοντες που δεν περιλαμβάνονται στην έρευνά μας. Επίσης, από τις απαντήσεις που δόθηκαν φαίνεται ότι οι Θεσσαλονικείς αντιμετωπίζουν με λιγότερο φόβο τους εξαρτημένους. Θα πρέπει ωστόσο να ληφθεί υπόψη η έκταση της ανοικτής αγοράς ναρκωτικών και ο ρόλος των ΜΜΕ σε σχέση με την επικινδυνότητα του κέντρου της Αθήνας καθώς και οι πολιτικές που ακολουθήθηκαν για τον έλεγχο της ανοικτής αγοράς των ναρκωτικών.

Ωστόσο, συνολικά οι απαντήσεις των αστυνομικών δεν παραπέμπουν σε μια υποστηρικτική προς τους εξαρτημένους κοινότητα-γειτονιά.

ΠΙΝΑΚΑΣ 11. Σύμφωνα με την εμπειρία σας η σταθερή παρουσία των εξαρτημένων σε μια περιοχή, πώς αντιμετωπίζεται από τους κατοίκους και τους επαγγελματίες ανά ΤΟΠΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

 ΤΟΠΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (%)
(Ν=68) Αθήνα Θεσσαλονίκη Σύνολο
1. Με δικές τους σχετικά ήπιες διευθετήσεις 1 (2,3%) 3 (12,0%) 5,9%
2. Με βία απέναντι στους εξαρτημένους κυρίως λεκτική 11 (25,6%) 6 (24,0%) 25,0%
3. Με σωματική βία απέναντι στους εξαρτημένους 0 (0%) 3 (8,0%) 2,9%
4. Με παράπονα και κλήσεις στην αστυνομία 38 (88,4%) 25 (100,0%) 92,6%
5. Με φόβο. Μόλις δουν κανέναν απομακρύνονται, μαζεύουν τα παιδιά τους κλπ. 21 (48,8%) 12 (48,0%) 48,5%
6. Με ανοχή και συμπόνια. Δεν τους πειράζουν και κάποτε τους δίνουν συμβουλές 1 (2,3%) 4 (16,0%) 7,4%
7. Μας λένε να πιάσουμε τους εμπόρους και ότι τα «παιδιά» αυτά έχουν παρασυρθεί 2 (4,7%) 4 (16,0%) 8,8%
8. Με αδιαφορία. Σα να μην υπάρχουν 5 (11,6%) 6 (24,0%) 16,2%
9. Άλλο (παρακαλώ αναφέρετε) 0 (0%) 1 (4,0%) 1,5%

Search Our Site

anthologio
questionaire
epub flashbook
e pub pdf

Σημαντικό!

Τρείς είναι οι βασικοί παράγοντες που μπορούν να συντελέσουν στην ανάπτυξη του μεσολαβητικού ρόλου της αστυνομίας ειδικά στο ζήτημα της αστυνόμευσης των εξαρτημένων και αφορούν: α) την ανάπτυξη της ήπιας αστυνόμευσης, β) τον συγκερασμό της με τις πολιτικές μείωσης της βλάβης στον τομέα των εξαρτήσεων που ακολουθούνται από τους φορείς υγείας και γ) τη συνεχή μελέτη και εκτίμηση των επιπτώσεων που έχει η παγκοσμιοποιημένη διάσταση του προβλήματος των ναρκωτικών τόσο στο επίπεδο της προσφοράς όσο και της ζήτησης.